Hangi Yaşta Ölürsek Ölelim , Tamamlanmayan Cümlelerimiz Olacak

Sevgili okurlarım,

Bu kez sizleri kendi sözüm ile karşılıyorum. Ara ara not kağıtlarına ikinci kitabım için küçük sözler yazar idim sonuna İGD yazmaz öyle aklıma geldikçe yazar çekmeceye koyardım. Bu sözün kağıdı da masamın sağında bulunan mini dolabın ikinci çekmecesinde idi. Deprem sonrası fotoğrafını çekmişler ve bir çok sosyal medya sayfalarında paylaşmışlar. Hayatımda yazdığım en anlamlı söz oldu benim için.

“ Hangi yaşta ölürsek ölelim,

Tamamlanmayan cümlelerimiz olacak “

- İlhan Gökalp Durmuş -

Şubat geldi peşine 6 Şubat geldi.

Bizim meslektaşlardan genç ve çalışkan gazetecilerimizden olan Metehan Nazlı kardeşim deprem sürecinde yaşadığım o anları anlatmamı istedi. Ben de dedim ki ofisin orda inşaat var bizim evin orda mahallede çekelim haberi. Haberde kem küm ederek anlattım ama son bir yıldır gözyaşı dökmeyen ben haberde çok zorlandım zaten son bir aydır uyku yok , kabus var binanın yıkılış sesi o karanlık o çığlıklar zihnimde defalarca izleyip duruyorum. Travma diyorlar adına doktorlar. Sahi doktor ne zaman geçer bunlar diyeceğim ama Antalya’da 99 Gölcük depremini yaşamış bir abla ile tanışmıştım o anları anlatırken sanki yaşıyordu ve aradan 24 yıl geçmişti yine de unutmamıştı taze idi anıları. Büyük burdur depremi olmuş 50 yıl geçmiş aradan orada anlatanlar da yine acıları o gün gibi yaşıyorlardı.Biz sanırım ömrümüz boyunca unutamayacağımız bir acıyı kucakladık.

EBRAR,PALMİYE,HAMİDİYE,EZGİ,SAİTBEY,FAZİLET,BAD-I SABA , ve diğerleri

Bütün gece Metehan kardeşimden rica ederek bu gece çalışmak istiyorum sana eşlik edebilir miyim dediğimde kabul etti ve sabaha kadar şehirde dolaştık. İşimi yapmaya çalıştım çünkü benim bildiğim en iyi TEDAVİ yarayı sen kanatacaksın , YARAYI sen deşeceksin , ÜSTÜNE GİDECEKSİN ! Ben aldığım yaranın üzerine mesleğimin verdiği inanç ile yürüdüm tüm gece kimi zaman gözyaşı ile kimi zaman susarak kimi zaman yeter artık kanıyorsun ulan diyerek ! Geceyi bitirdim.

Sosyal medyacılar organize etmiş sağolsunlar nerdeyse her apartmana gittiler dualar edildi, fatihalar okundu ve giden insanlarımız anıldı. Geride kalanların dilinde tek kelime ADALET istiyoruz.

Ebrar’da ise kendini bilmez bir şahsiyet SARI kafasıyla acısı olan insanların yarasına KAFA tutmaya çalıştı ve insanlar tepki gösterdi.! Haklı olarak!

KAPIÇAM YANGIN YERİ !

Kapıçam deprem şehitleri mezarlığına gittik gecenin sonunda ,

Yol boyu karanlık yetersiz ışıklandırmayı geçtim, içerde yine deprem günü bize koşan dernekler stand açmış çorba simit lokma lokum gidenlerimizin anısına birşeyler dağıtıyorlardı. Beşir derneğini gördüm depremde stadyuma gelen ilk derneklerdendi gittim dedim sağolun çok yardımcı oldunuz o günlerde ben de onlardan biriyim dedim.

İlerledik gazeteci arkadaşlarımızı gördük üç adım atmamıştık ki ,

MHP teşkilatı ordaydı Zuhal hanımın gözleri dolu ,  bütün teşkilatın yüzleri acı dolu

Diyorum ya acının partisi yok , kimseyi seçmiyor öyle bir anda düşüveriyor yüreğin tam ortasına.

Metehan ile ayrıldık o sevdiklerini aramaya koyuldu ben sevdiklerimi aramaya koyuldum.

BİR YILDIR CESARET EDEMİYORDUM ORAYA GİTMEYE

Ben bir yıldır cesaret edemedim , gidemedim sevdiklerimin yanına adına korku deyin adına cesaretsizlik deyin ne derseniz deyin GİDEMEDİM. 

Ama gece gittiğimde ilk yirmi yıllık dostumun ailesini buldum , dualarını ettim az ilerledim sonra onu kardeşiyle beraber yanyana yatarken gördüm!

Ağzımdan çıkan ilk kelime ! Sen üşürsün nasıl dayandın bir yıl burda ! Sevgili dostum ! oldu !

Epeyce bir süre orda yanıbaşında dua ettim ona , sonra halamı , eniştemi diğer sevdiklerimi , akrabalarımı aramaya koyuldum.

Sağa dönüyorum tanıdık bir isim sola dönüyorum tanıdık bir isim !

Dualarımızı ettik sonrasında Ülkü Ocaklarının standında sıcak bir çay içtik ! İnsanların yüzündeki o acı o soğukluk !

Bana şunu anlamama sebep oldu !

BÜTÜN ŞEHİR ROL YAPMIŞIZ !

Her gün iyiyim , iyiyiz , toparlıyoruz , toparladık gibi gibi kelimelerle sadece kendimizi avutmuş. Maske takıp alışmaya çalışmışız !

Bütün şehir ölmüşüz , Bazılarımızı gömmüşüz sadece !

VAKİT AYAĞA KALKMA VAKTİ !

Türk milleti ve KAHRAMANMARAŞ halkı METANET konusunda öyle güzel öyle büyük bir yüreğe sahip ki ! Burada yazabilecek bir lisan bilmiyorum ! Yaşadım gördüm hepsini , kendimden gördüm , ailemden gördüm , şehrimdeki her insanımızdan gördüm !

ŞİMDİ KAHRAMANMARAŞ’IN

Büyük bir METANETLE çete elbisesini giyip 12 ŞUBAT KURTULUŞ BAYRAMINDA onurlu bir duruş ile DEPREM ŞEHİTLERİMİZİ DE KURTULUŞ SAVAŞI kahramanlarımızı da ANMA VAKTİDİR !

Her zaman dediğim gibi ,

BAŞKA KAHRAMANMARAŞ YOK !

AYAĞA KALK KAHRAMANMARAŞ !

Not : Bütün gece yanında ruh gibi gezen bana eşlik eden Metehan kardeşime teşekkür ediyorum. 

YASAL UYARI !

Anayasa Madde 26 –     Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet Resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar.

Önce İnsan

Önce Saygı ile

İlhan Gökalp Durmuş